هستم

گفتند: بنویس

گفتم : عشق را نتوانم

گفتند: بنویس

گفتم:

                نان  ‌ ، گرسنگی

                                        پرنده ، قفس

                                                                  من ، بی تو

گفتند:.......

گفتم: هیچ اتفاقی ،اتفاقی نیست

گفتند:...

نه دیگر هیچ نگفتند

گفتم : نوشتن عشق را نتوانم          

نوشته شده توسط علی در سه شنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1387 ساعت 15:52 موضوع شعر ها | لینک ثابت

جهان از اضطراب تو سرشار

ما را به کجای زمین پرتاب می کنی...؟

در کوچه های رنگین کمان صورتت...؟

یا سه شنبه دست هایت...؟

شاید

در اقاقی گیسوانت

ما را به کجای زمین    پر

                                    تا

                                          ب.....

نوشته شده توسط علی در سه شنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1387 ساعت 3:31 موضوع شعر ها | لینک ثابت

قصه را از بهشت آغاز کن

از همان روزی

                 که حوا بی دلیل مرا بوسید

و من عاشقش شدم

از همان روزی

                            که حوا بی دلیل مرا بوسید

و من سیب را خوردم

نوشته شده توسط علی در جمعه سیزدهم اردیبهشت 1387 ساعت 4:5 موضوع شعر ها | لینک ثابت

به شیهی اسبی که از  کوچه های تو  می امد

                                                                        گفتم  

  پرچم واژگون شده دلم را

                                        بر پا کند به نامت

نوشته شده توسط علی در سه شنبه دهم اردیبهشت 1387 ساعت 3:43 موضوع شعر ها | لینک ثابت

حضرت اردبیهشتِ تو

بهانه ای برای سرخی گل ها

و سبزی

تنها ز چشم های تو می جوشد

و دلتنگی از لرزش شانه های من پیداست

حضرت اردیبهشت

تو...

من...

حالا انگار بهانه سرخی گل ها

چشم های من است باز

حضرت اردیبهشت

نوشته شده توسط علی در شنبه هفدهم فروردین 1387 ساعت 3:21 موضوع شعر ها | لینک ثابت

این همه دوست داشتی ها را از تو به یاد می آورم

فاصله تو

 قاصدک های هر روزه

                                     که نرسید

                                                       که ندیدی

مردی که از سر انگشت تو نور می گیرد

و پشت باران های هر روزه

                                    رنگین کمان صورتت پیدا می شد

که نرسید

که ندیدم

این همه...... به خاطر می آورم

نوشته شده توسط علی در پنجشنبه هفتم تیر 1386 ساعت 13:44 موضوع شعر ها | لینک ثابت

بی هوای تو بالای قله اورست نفس می کشم

چه می کشد شیر

                            در سیرک

بی هوای دریدن بی هوای جنگل

نوشته شده توسط علی در سه شنبه پنجم تیر 1386 ساعت 14:16 موضوع شعر ها | لینک ثابت

رفيق ممنوع

باران و بهار

بهانه اي براي نوروزي ترين لحظه ها

ستاره ها از پلك هاي تو مي گذرند

بوسه ماهي ها در هر تنفس

بر اشك هاي توست

خسته از جاده هاي كه در انتظار من اند

تمام كوچه هارا

حادثه مي بينم

.......

مي آيم به سمتِ .............

نوشته شده توسط علی در جمعه هفدهم فروردین 1386 ساعت 16:11 موضوع شعر ها | لینک ثابت

خواب که ندارم

شب ها ابریشم می تابم

صبح ها پروانه درو می کنم

                                       از چاک چاک دستهایم

صبح ها جای تمام لوله باز کنی ها کار می کنم

شب ها پیف پاف می شوم

خواب که ندارم

مثل پدر م

                 مثل مادرم

که هدیشان به دنیا لوله بافوری بود

                             که تمام معتاد ها به آن پک می زنند

نوشته شده توسط علی در پنجشنبه بیست و هشتم دی 1385 ساعت 13:39 موضوع شعر ها | لینک ثابت

ابر ها در حال تیمم اند

و تو آن بالا نشستی

تا عرق پیشانی ها بخار شود

نوشته شده توسط علی در چهارشنبه یازدهم مرداد 1385 ساعت 14:24 موضوع شعر ها | لینک ثابت

رویای لطیف و ممنوع من

 بانو

سر ریز شکو فه های گونه ات بهار می شود

حرفت گل می اندازد

 و من تعبیر خواب می خوانم

حرفت تمام نمی شود

                               آسمان بارانی ایست

                                                        چتر ها سیرابندد

بانو

چه بهاریست

نوشته شده توسط علی در دوشنبه دوازدهم تیر 1385 ساعت 19:24 موضوع شعر ها | لینک ثابت

حواسم نيست

خوشگلي هايت را كجا ريختي

                                         كه حالا خضاب مي كني

من ابرو هاي بكرت را عاشق شدم

رسته در بالا و پايين نگاهت

                                    نامرتب و در هم

من گسل هاي صورتت را.......

حالا ماست مالي مي كني

من دلت را عاشق شدم

حواسم نيست

آنقدر زيبا شدي

كه كسي دلت را..............

نكند دلت را.....

حواسم نيست

  نكند

            دلت را......

نوشته شده توسط علی در یکشنبه بیست و سوم بهمن 1384 ساعت 21:53 موضوع شعر ها | لینک ثابت

اشک هايت را

به كدامين دريا ريختی

                              تا سيراب شود

هميشه بغض

عصری زمستانی

سه شنبه ای ديگر

و صندلی لهستانی تنها

فنجان قهوه ای كه عكس تو را چاپ كرده

موج را از دريا گرفته ای

اشک ها يت.......

هميشه بغض

حرف هايت.....

تو هر جا بباري

من خيس می شوم

فصلی زمستانی

مترسک خيس

صندلی لهستانی

                          تنها

نوشته شده توسط علی در شنبه بیست و چهارم دی 1384 ساعت 17:55 موضوع شعر ها | لینک ثابت