هستم

گام های خسته اش

                   و صدایی که از سوز تشنگی ما را به آب دعوت می کرد

مسجد دانشگاه

                   و جوانی که مشکی بر دوش داشت

                                                          و ساقی شده بود

خوب نگاه کردم

دیدم مشکی خالیست

کمی جلوتر رفتم

                         از او پرسیدم 

                                 با مشک خالی مارا به خوردن آب دعوت می کنی؟

و او نگاهی به من کرد و گفت:

                                  مگر صدای فرزندان حسین را نمی شنوی؟

                        پس چگونه کسی می تواند در مجلس عذای حسین آب بنوشد؟

                                 مگر کسی روی نوشیدن آب را دارد؟

نوشته شده توسط علی در سه شنبه بیست و پنجم دی 1386 ساعت 15:43 موضوع | لینک ثابت

قدم به قدم بر محمد نازل می شد تا محمد رسالتش را تکمیل کند

ایستادند و دست علی را بلند کرد و او را ولی خواند

و این تازه شروع داستان غربت علی بود با مردمانی هزار رنگ

که نفهمیدند

انگار کوچه ها صدایم می کنند کوچه های که سال ها بعد دیدند غربت مولا را

مردمی که جواب سلام را هم نمی دادند

و امروز لبخندی تلخ بر زبان دارم.....

کاش...

کاش...

ای کاش حالا می فهمیدیم

نوشته شده توسط علی در جمعه هفتم دی 1386 ساعت 13:47 موضوع | لینک ثابت

تو جنگجوی تازه نفس من حریف خوب

من زورگوی قصه ام و تو ضعیف خوب

من مرد   افتضاح خداوند در زمین

تو شاهکار خلقت و جنس لطیف خوب

من گر چه با شکوه ولی با شکوه بد

تو گر چه ناشریف ولی نا شریف خوب

تو حرف های خوب ولی با زبان تلخ

من شعر های تلخ ولی با زبان خوب

بین من تو عشق به آلودگی گذشت

گر چه کثیف بود ولی یک کثیف خوب

                                                                           حسن قریبی

نوشته شده توسط علی در سه شنبه چهارم دی 1386 ساعت 10:42 موضوع از آنها که هستن | لینک ثابت